بدێن باگپانانی مِسال
12
ایسّایا، رَندا گۆن مِسال و دَروَر وتی هبر گۆن آیان بُنگێج کرت و گوَشتی:
«مردێا انگوری باگے اڈّ کرت.
آییئے چپّ و چاگردا پَلّ و پَسیلی بست، په انگورانی شیرگئے گِرگا کَلّ و کُمبے جۆڑی کرت و په نگهپانیا یک بُرجے هم بستی.
رَندا باگی په کُنندهکاری و زمان* لهتێن باگپانئے دستا دات و وت سپرێا شت.
2 وهدے انگورئے مۆسم بوت، آییا هِزمتکارے زمانزورێن باگپانانی کِرّا راه دات تان چه باگا کمّے نیبگ بیاریت،
3 بله باگپانان اے هِزمتکار لَٹّ و کُٹّ کرت و گۆن هۆرک و هالیگێن دستان پِر تَرّێنت.
4 گڑا، هُدابُندا* دگه هِزمتکارے دێم دات.
آیان، آییئے سر هم پرۆشت و بےاِزّت کرت.
5 پدا دگه هِزمتکارے رئوانی دات و باگپانان آ هم جت و کُشت.
همے ڈئولا، آییا دگه بازێن هِزمتکارے راه دات، بله باگپانان لهتێن جت و لهتێن کُشت.
6 نون په راه دئیگا آییئے کِرّا یکّ کَسے پَشت کپتگاَت، آییئے دۆستێن مردێنچُکّ اَت.
گُڈسرا، وتی هما چُکّی رئوان دات، هئیالی کرت بلکێن آییئے روا بدارنت.
7 بله باگپانان وتمانوتا گوَشت:
‹باگئے میراس بَرۆک همِش اِنت، بیاێت اِشیا هم کُشێن، تانکه مِلک و میراس مئے ببنت.›
8 گڑا گپت و کُشتِش و جۆنِش چه باگا ڈَنّ، دئور دات.»
9 ایسّایا جُست کرت:
«نون شمئے گُمانا باگئے هُدابُند چے کنت؟ آ کئیت، باگپانانَ کُشیت و باگا دگه باگپانانی دستا دنت.
10 زانا، شما پاکێن کتابا نئوانتگ:
آ سِنگ که بانبَندێن اُستایان* پسند نکرت و نزُرت
هما سِنگ، بُنهِشت* بوت.
11 اے هُداوندئے کار اِنت و
مئے چمّان اَجَب اِنت.»*
12 نون آیان لۆٹت ایسّایا دَزگیر بکننت، چیا که زانتِش ایسّایا اے مِسال همایانی بارئوا آورتگ، بله چه مردمانَ تُرستِش.
گڑا ایسّااِش اِشت و شتنت.
مالیاتئے بارئوا
13 رَندا، آیان لهتێن پَریسی و هیرودی ایسّائے کِرّا رئوان دات تان آییا چه آییئے جندئے هبران مان بگیشّێننت.
14 نون آتک و جُستِش کرت:
او استاد!
ما زانێن که تئو تچک و راستێن مردمے ائے و هرچے گوَشئے په راستیا گوَشئے و هچکَسێئے نێمگا نگرئے، چیا که سجّهێنان په یک چمّێا چارئے و گۆن راستی و دلستکی هُدائے راها سۆجَ دئیئے.
بارێن، رومئے بادشاه کئیسرا، سُنگ و مالیات دئیگ رئوا اِنت یا نه؟ ما آییا مالیات بدئیێن یا مدئیێن؟
15 ایسّایا آیانی اے دوتل و دوپۆستی زانت و گوَشتی:
«چیا منا چَکّاسگا اێت؟ یک دینارے بیارێت تان بچاران.»
16 آیان دینارے آورت.
جُستی کرت:
«اِشیئے سرا کئیی نام و نَکش پِر اِنت؟» آیان پَسّئو دات:
«کئیسرئے.»
17 نون ایسّایا گوَشت:
«گڑا کئیسرئیگا کئیسرا بدئیێت و هُدائیگا هُدایا بدئیێت.»
چه اے پَسّئوا، آ هئیران و هَبَکَّه منتنت.
آهِرَت و سانگ و سور
18-19 رَندا، لهتێن سَدوکی، که آهِرَتئے نمَنّۆک اَنت، ایسّائے کِرّا آتک و جُستِش کرت:
«او استاد!
موسّایا په ما نبشتگ:
اگن کَسێئے سور کرتگێن براتے بے چُکّا بمریت و جنۆزامی زندگ ببیت، گڑا آییئے برات باید اِنت گۆن آ جنۆزاما سور بکنت تانکه چُکّ و رَند و راهے په وتی براتا بِلّیت.*
20 اے ڈئولا، هپت برات اتنت.
ائولی براتا جَنے گپت و بے چُکّا مُرت،
21 گڑا دومی براتا گۆن آ جنۆزاما سور کرت، بله آ هم بے چُکّا مُرت.
سئیمی برات هم، همے ڈئولا.
22 چه هپتێن براتان هچکَسا په وت رَند و راهے نهاِشت.
گُڈسرا، آ جنێن هم مُرت.
23 نون تئو بگوَش، آهِرَتئے رۆچا اے جنێن کجام براتئیگَ بیت؟ چیا که هر هپتێن براتان باریگ باریگا گۆن آییا سور کرتگاَت.»
24 ایسّایا گوَشت:
«شما گُمراه نهاێت؟ پرچا که نه چه پاکێن کتابان چیزّے سَرکِچَ ورێت و نه هُدائے واک و زۆرا سرپدَ بێت.
25 مُردگ که جاهَ جننت، نه سورَ کننت و نه سور دئیگَ بنت، آسمانی پرێشتگانی ڈئولا بنت.
26 مُردگانی پدا زندگ بئیگ و جاه جنَگئے بارئوا، زانا شما موسّائے کتابا بُن گپتگێن ڈۆلُکئے* کِسّه نئوانتگ، که هُدایا گۆن موسّایا چۆن هبر کرت؟ ‹من آن، اِبراهێمئے هُدا، اِسْهاکئے هُدا و آکوبئے هُدا.›*
27 بزان آ، مُردگانی هُدا نهاِنت، زندگێنانی هُدا اِنت.
شما باز رَد وارتگ.»
مسترێن هُکم
28 چه شَریَتئے زانۆگران یکّے، آیانی اے هبران گۆش دارگا اَت و آییا مارِت* که ایسّا شَرّ پَسّئو دئیگا اِنت، نزّیکا آتک و جُستی کرت:
«شَریَتئے مسترێن هُکم کجام اِنت؟»
29 ایسّایا پَسّئو دات:
«شَریَتئے مسترێن هُکم اِش اِنت:
‹او اِسراییل!
گۆش دار:
هُداوند، مئے هُدا، یکتاێن هُدا اِنت،
30 وتی هُداوندێن هُدایا، په دل، گۆن سجّهێن جان و ساه، گۆن سجّهێن پَهم و پِگر و گۆن سجّهێن وس و واکا دۆست بدار.›*
31 دومی هُکم اِش اِنت:
‹گۆن وتی همساهگا وتی جندئے پئیما مِهر بکن.›*
چه اے دوێنان، دگه مسترێن هُکم نێست.»
32 گڑا، شَریَتئے زانۆگرا گوَشت:
«او استاد!
تئو سکّ راست و شَرّ گوَشت، په راستی که هُدا یکّے و اَبێد چه آییا، هُداے نێست.
33 آییا په دل، گۆن سجّهێن پَهم و پِگر و سَرجمێن وس و واکا دۆست دارگ و همساهگا وتی جندئے پئیما مِهر کنگ چه سجّهێن هئیراتیێن سۆچگی تُهپه و سجّهێن کُربانیگان شرتر اِنت.»
34 وهدے ایسّایا دیست آییا داناێن پَسّئوے دات، گوَشتی:
«تئو چه هُدائے بادشاهیا دور نهائے.»
چه اِد و رَند، هچکَسا دل نکرت چه ایسّایا چیزّے جُست بکنت.
مَسیه کئیی چُکّ اِنت؟
35 وهدے ایسّایا، مزنێن پرستشگاها تالیمَ دات، جُستی کرت که «شَریَتئے زانۆگر چِه پئیما گوَشنت مَسیه داوود بادشاهئے چُکّ اِنت؟
36 داوودا وت چه هُدائے پاکێن روهئے شُبێن و اِلهاما گوَشتگ:
هُداوندا گۆن منی هُداوندا* گوَشت
منی راستێن نێمگا بنند
تان هما وهدا که تئیی دژمنان تئیی پادانی چێرا دئور بدئیان.*
37 «اگن داوودئے جند، مَسیها وتی هُداوندَ گوَشیت، گڑا آ چۆن داوودئے چُکّ بوتَ کنت؟» مردمانی مُچّیا گۆن وشّی و شادهی، ایسّائے هبر گۆشَ داشت.
ایسّا شَریَتئے زانۆگران پاشکَ کنت
38 پدا، ایسّایا وتی تالیمانی تها گوَشت:
«چه شَریَتئے زانۆگران هُژّار بێت که آیان، دْراجێن جامگ و کباه گوَرا کنگ دۆستَ بیت و بازارانی تَرّ و گردا، چه مردمان وشّآتک و دْرَهباتَ لۆٹنت.
39 کَنیسَهانی شرترێن جاهان گچێنَ کننت و مهمانیان، ائولی رِدئے نندگِش پسند اِنت.
40 جنۆزامانی لۆگان گۆن مالواریا برنت و په پێش دارگا وتی دْوا و سَنایان دْراجکَشَّ کننت.
اِشان سکترێن سِزا و پدمُزَّ رسیت.»
جنۆزامێئے پاکونڈی هئیرات
41 ایسّا، مزنێن پرستشگاهئے هئیراتانی پێتیئے* دێم په دێما نِشتگاَت و هما مردمان چارگا اَت که اے پێتیا زَرِّش دئورَ دات.
چه زَرداران بازێنێا، زیادهێن زَرّے اێر کرت.
42 گڑا، گریب و بێوسێن جنۆزامے آتک و دو پئیسهای* پێتیا مان کرت.
43 نون ایسّایا مرید وتی کِرّا لۆٹتنت و گوَشتی:
«شمارا راستێنَ گوَشان، اے بێوسێن جنۆزاما چه آ سجّهێنان گێشتر زرّ پێتیا مان کرت.
44 چیا که آ دگران چه وتی گێشێن مالا چیزُّکے دات، بله اے جنۆزاما، گۆن وتی نێزگاری و گریبیا، هرچے که آییا هستاَت داتی، بزان وتی سجّهێن بُنمال.»